Als 60-jarige in Fwillemeijenoord geboren Rotterdammer ben ik nog steeds verheugd over de ontvangen meditatie- en yoga-oefeningen van Maharishi in 1974. Het was het begin van mijn spirituele zoektocht en het Hindoeïsme en de Advaita Vedanta (Philip Renard) zijn vanaf die tijd grote inspiratiebronnen.

 

Na korte uitstapjes (cocounseling en rebirthing) in de jaren tachtig waren de eerste vijf minuten van mijn wekelijkse Tai Chi-lessen van Cornelis Slotema een groots cadeau. Tijdens deze minuten leerde ik in Japanse houding het zitten in volle aandacht. Gedurende mijn studie en het volgen van het bijvak ‘Hindoeïsme en Boeddhisme’ noemde Rob Janssen (emeritus hoogleraar Persoonlijkheidsleer en vertaler van de Pali Canon) in 1987 de naam van Niko Tydeman Sensei. De oefeningen en verhalen van Maarten Houtman (Tao-Zen) gaven mij het laatste zetje en ik heb Nico en Gretha Myoshin Aerts Sensei leren kennen op de zen-zolder van De Kosmos in Amsterdam. Een zoektocht was ten einde.

Mijn naam is Mumonkan (Poortloze Poort) en ik ben Maharishi, Cornelis, Rob, Maarten, Nico, Gretha, Philip én de Boeddha oneindig dankbaar voor hun inspiratie, leer, lezingen en teksten. Het begrijpen, volgen en zijn van dit pad is mijn grootste passie. Andere passies zijn mijn familie, Sonja, Mose en Toon (8 en 10 jaar). En ik houd ook van het onderwijs en de pedagogiek. Vanaf 1976 heb ik in het onderwijs diverse functies vervuld en momenteel ben ik als onderwijsonderzoeker verbonden aan het Kenniscentrum Talentontwikkeling van Hogeschool Rotterdam.